انتخابات و آمار

نقد و بررسی دلایل آماری ادعای تقلب در دهمین انتخابات ریاست‌جمهوری

جمعه 24 خرداد 1392، یازدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری برگزار شد و از صبح شنبه وزارت کشور نتایج را به تدریج اعلام کرد تا در نهایت حدود ساعت 9 شب نتایج نهایی شمارش آرای انتخابات ریاست جمهوری اعلام شد:

به گفته وزیر کشور میزان مشارکت در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری 72/7 درصد بود و 36704156 رأی مأخوذه آقای حسن روحانی با کسب 50/7 درصد آراء در دور اول اکثریت مطلق آراء را کسب کردند.

حضور نام‌زدهایی که مدعی تقلب گسترده در انتخابات سال 88 شده بودند و یا دست کم هم‌راه و هم‌دل مدعیان رسمی تقلب بودند برای من سؤال‌برانگیز بود؛ ره‌بری، شورای نگهبان، بسیج، صدا و سیما و دولت مجری انتخابات که همان قبلی‌ها هستند. البته دولت نهم را دولت آقای خاتمی برنده انتخابات اعلام کرده بود ولی دولت اخیر از دید این افراد هم در سابقه خود مرتکب تقلب گسترده شده بود و هم برآمده از تقلب بود! این بار خبری هم از کمیته صیانت از آراء نبود.

پس با چه منطقی این افراد وارد عرصه رقابت شده بودند؟ آیا نام‌زدی که از آقایان موسوی و کروبی به نیکی یاد می‌کند، اگر به عنوان برنده اعلام نشود، مشابه همان برنامه سال 88 را اجرا نخواهد کرد؟

در مناظره سوم، دکتر حداد عادل سؤالی از دکتر عارف پرسید که بدون جواب ماند:

«از شما که دوست بنده و هم‌نشین من در مجمع تشخیص مصلحت نظام هستید سؤال دارم که شما در مقابل فردی که آمد در تبلیغات انتخاباتی خود مرتب دم از قانون می‌زد دیگران را دروغ‌گو می‌دانست و اظهار می‌کرد که نباید دروغ گفت و باید قانون را رعایت کرد و پس از برگزاری انتخابات همان روز جمعه قبل از باز شدن در صندوق‌های رأی خبرنگاران را دعوت کرد و اعلام کرد که من رئیس جمهور شدم، آیا این رفتار خلاف قانون بیّن بود یا خیر؟ آیا با این اقدام هواداران خود را تحریک نکرد و زمینه فتنه و آشوب را فراهم کردند و آیا پس از آن‌که تهمت تقلب به نظام زده شد و ره‌بری فرمودند نظام جمهوری اسلامی اهل تقلب نیست. چرا جناب‌عالی سکوت کردید؟ آیا اگر صحبت می‌کردید و از حق دفاع می‌کردید و می‌گفتید تقلب نشده اشکالی داشت. آیا اگر با آن دوستتان که مورد تأیید آقای خاتمی نیز بود می‌گفتید که نباید شما قبل از باز شدن در صندوق‌ها اعلام می‌کردید که من رئیس‌جمهورم، چرا شما سکوت کردید بنده سکوت نکردم چه اشکالی داشت و این حرف‌ها را همان موقع زدم و همین الان اعلام می‌کنم.»

من مشتاق شنیدن جواب این سؤال هستم. دیگر این‌که دوست دارم از آقای موسوی بپرسم شما که فرمودید «مستندات واصله حاکی از آن است که رأی اکثریت قاطع مردم متوجه این خدمت‌گزارشان بوده است»، این مستندات چه بوده است و چرا هیچ‌کدام را ارائه نکردید؟

می‌خواهم به این سؤال‌های بی‌پاسخ چند سؤال بی‌پاسخ دیگر را اضافه کنم که جنبه آماری  دارد.

خطی بودن نمودار: آراء مهندسی شده است!

حتماً به یاد دارید که اولین دلیل آماری اثبات تقلب این بود که نتایج اعلام شده توسط وزارت کشور، با خطای ناچیز بر روی یک خط قرار می‌گیرند. آقای کروبی نیز در نامه‌ای به شورای نگه‌بان این مطلب را این‌طور بیان کردند:
«نحوۀ اعلان و نسبت آراء در ۹ یا ۱۰ مرحله از سوی وزارت کشور نشان‌دهندۀ وجود فرمولی مشخص و از پیش‌تعیین‌شده برای آراء نام‌زدهاست.»

هر چند ام‌سال ظاهراً کسی علاقه‌ای به این موضوع نداشت ولی دیدن نمودار آراء شمارش‌شده در مقابل آراء آقای روحانی می‌تواند خاطره آن روزها را زنده کند!

این آیا نشانه مهندسی ناشیانه آراء است یا فقط چهار سال پیش چنین معنایی می‌داد؟! (تصویر بزرگ‌تر را از این‌جا بردارید!)

البته من در مقاله‌ام نشان داده‌ام که خطی بودن نمودار آراء هر چند شاید برای برخی عجیب باشد ولی طبیعی است و به کمک قضایایی در آمار کم و بیش قابل اثبات است.

چند سؤال دیگر:

  • آیا در انتخاباتی که بتوان به‌راحتی 11 میلیون تقلب کرد، نمی‌توان 300 هزار رأی را جابه‌جا کرد؟
  • آیا مشارکت 85 درصدی از مشارکت 73 درصدی کم‌تر است که دومی موجب استحکام مردم‌ساری در کشور می‌شود و اولی نمی‌شود؟
  • آیا داشتن 63 درصد آراء از 85 درصد شرکت‌کننده، از 51 درصد از 73 درصد شرکت‌کننده کم‌تر است که دومی یک پشتوانه عظیم ملی است ولی اولی نیست؟

البته هیچ‌کدام از این سؤال‌ها به معنای تشکیک در پیروزی آقای روحانی نیست و طبیعی است که هر که نظام و ساز و کارهای آن را قبول دارد باید ایشان را رئیس‌جمهور کشور بداند. سؤال در مورد یک بام و دو هوا بودن برخی سیاست‌مداران و اهالی علم و دانش و دانش‌گاه است.

دموکراسی چیست؟

با مقایسه برخورد برخی با نتایج انتخابات در دو دوره اخیر و موضع‌گیری‌های دیگرشان، می‌توان گفت که «دموکراسی» در نظر ایشان معنای خاصی می‌دهد:

نگاهی به برخورد غربی‌ها، خصوصاً امریکایی‌ها و دفاع آن‌ها از دموکراسی در جهان بیندازید تا بفهمید که از نظر آن‌ها یک کشور دموکراسی دارد اگر با غربی‌ها دوست باشد هر چند حکومتش سلطنتی باشد و با کودتا بر سر کار آمده باشد و دموکراسی ندارد اگر با غربی‌ها دوست نباشد هر چند نوع حکومتش، قانون اساسی‌اش و همه نهادهای حکومتی‌اش متکی بر رأی مردم باشد.

از نظر داخلی یک نفر رئیس‌جمهور منتخب مردم است اگر و تنها اگر منتخب آن‌ها باشد و مهم نیست که چند درصد رأی بیاورد!

چند جمله تکمیلی

تا این لحظه که کم‌تر از یک روز از نوشتن این یادداشت می‌گذرد حدود 2000 بازدید از آن شده است و تعدادی زیادی از بازدیدکنندگان در قسمت نظرات چند سطری نوشته‌اند. نظرات اکثراً منفی است و طبیعتاً برخی با کمی توهین هم‌راه است. من همه را خوانده‌ام و إن شاء الله بقیه را نیز می‌خوانم و نظرم را در مورد برخی در ذیل آن‌ها نوشته‌ام و می‌نویسم.

چند سال پیش که مقاله‌ام در مورد تقلب را منتشر کردم نیز بسیاری از افراد ترجیح دادند بدون مطالعه مقاله و نقد محتوایش، وارد میدان شده و نویسنده را محکوم و منکوب کنند.

من نظر خود را برای بی‌پایه بودن دلایل مطرح‌شده برای اثبات تقلب همان‌جا مفصل  توضیح داده‌ام و سعی کردم آن را با دادن پاسخ به سؤال‌های مطرح‌شده و نامه‌هایی که دریافت کرده‌ام تکمیل کنم؛ در خانه اگر کس است یک حرف بس است و من ده‌ها برابر مقدار لازم نوشتم و دلیل آوردم.

به نظر من بحث منطقی با کسی که در این چهار سال فقط دلایل تقلب را در ذهن مرور کرده و حاضر نشده پاسخ دیگران را مطالعه کند فایده‌ای ندارد و انتخابات فعلی نیز برای چنین کسی چیزی را ثابت نمی‌کند.

سرعت درج نظرات مخالف خیلی بالاتر از توان و فرصت من برای پاسخ است. از شمایی که می‌خواهید نظر بدهید ممنونم، ولی اگر حال خواندن مقاله‌ام را ندارید دست‌کم نظرات درج‌شده و پاسخ من به آن‌ها را مطالعه کنید. مدتی بعد از نظر دادن هم سری بزنید شاید من و یا دوست دیگری پاسخی به شما داده باشد که ارزش خواندن داشته باشد. اگر هم میل داشتید، جواب سؤال‌هایی که سه سال است پاسخی برایشان نشنیده‌ام را بدهید:

  • آقای مهندس موسوی که قبل از شمارش آراء فرمودند «مستندات واصله حاکی از آن است که رأی اکثریت قاطع مردم متوجه این خدمت‌گزارشان بوده است» آیا راست گفتند؟ چرا نه به شورای نگه‌بان، نه به خبرنگاران و سایت‌ها و نه در بیانیه‌های خود به مردم، هیچ‌گاه حتی یک مورد از این مستندات را ارائه نکردند؟ آیا مستندات مذکور مانند آن‌هایی بود که خانم رهنورد به بی‌بی‌سی گفتند: داماد لرستان؟

امیدوارم یکی از دوستان بدون این‌که سؤال‌کننده را زیر سؤال ببرد با آرامش و صداقت جواب بدهد. جواب «نمی‌دانم» هم قابل قبول است.


نویسنده : امید نقشینه ارجمند - ساعت ۱۱:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٢٦
نظرات ()    |   لینک ثابت    |   تگ مدعیان تقلب


دفاعیه برای چه چیز یا چه کس؟ در این چند سطر نه می‌خواهم از خودم دفاع کنم، نه از انتخابات و نه از حکومت، بلکه می‌خواهم از معترضین به نتیجۀ انتخابات دفاع کنم!

دلیل آن البته این نیست که از دیدن توهین و سرزنش خوانندگان گرامی خسته شده‌ام. علت نوشتن این دفاعیه این است که گروهی انتشار مقالۀ من و هر دفاعی از انتخابات را امری ناپسند می‌دانند چون معتقدند این کار موجب می‌شود که برخی که در وقایع بعد از انتخابات مورد ظلم قرار گرفتند متهم شوند و حق آن‌ها پای‌مال شود. به نظر می‌رسد چنین کسانی معتقد هستند که باید از مظلوم (و شاید هم از جنبش سبز) دفاع کرد حتی اگر لازمۀ این دفاع کتمان حقایق و یا دروغ‌گویی باشد.

من نمی‌دانم تک‌تک افرادی که در روزهای پس از انتخابات وارد خیابان شدند چه کردند و طبیعتاً نه می‌توانم همۀ اعمال آن‌ها را تأیید کنم و نه می‌توانم همه را محکوم کنم. این موضوع، هم شامل طرف‌داران نظریۀ تقلب می‌شود و هم شامل طرف‌دارن درستی انتخابات. اگر ما به آقای الف حق می‌دهیم که آقای ب را کتک بزند چون فکر می‌کند امثال او موجب تقلب در انتخابات شده‌اند پس می‌توان به آقای ب هم حق داد که آقای الف را کتک بزند چون فکر می‌کند که امثال او می‌خواهند دولتی که با رأی مردم سر کار آمده را سرنگون کنند. اگر به آقای الف حق بدهیم که آقای ب را کتک بزند چون دیده که آقای ب کسی را کتک زده، باید برای آقای ب هم چنین حقی قائل باشیم. نمی‌خواهم با این مطالب بگویم کتک زدن دیگران عملی موجه است بلکه می‌خواهم تذکر دهم که قضاوت و محکوم کردن افراد فقط با دیدن ظاهر ماجرا منطقی نیست. این‌ها تبعات طبیعی و ناگوار به خیابان کشیدن اختلافاتی است که در یک جامعه باید در سایۀ قانون حل شود.

اصل حرف من این است که کسانی که بعد از انتخابات به تصور این‌که در انتخابات تقلب شده به خیابان‌ها ریختند عملشان تا حدی موجه است و حتی اگر دست به تخریب اموال عمومی و کتک زدن دیگران زده باشند جرم‌شان آن‌قدرها سنگین نیست. اگر ثابت شود که در انتخابات حتی یک تخلف کوچک هم نشده باز هم نظر من همین است.

باید به این سؤال پاسخ دهیم که چرا یک نفر باور کرد که در انتخابات تقلب شده و چرا باور کرد که برای دفاع از انتخابات باید به خیابان بیاید؟ با چه انگیزه‌ای سنگ پرتاب کرد و یا افرادی را زیر مشت و لگد گرفت؟

من کم و بیش اطمینان دارم که در مورد اکثریت افراد این دلیل چیزی از قماش آن‌چه من در بخش اعظم مقاله‌ام به آن پرداخته‌ام، یعنی گزارش‌ها و دلایل آماری، نبوده است. افراد به چنین باوری رسیدند چون آقایان موسوی و کروبی و مانند آن‌ها چنین ادعایی کردند. به‌علاوه آن‌ها بر اساسی مشابه باور کردند که بسیجی‌ها مقصر هستند و راه‌های قانونی نمی‌تواند موجب شود که حق به جایش بازگردد. آن‌ها خود را با یک کودتا مواجه می‌دیدند و تصور می‌کردند که بسیج، پلیس، شورای نگه‌بان، رادیو و تلویزیون و... همه از گردانندگان کودتا هستند.

آقای کلهر، مشاور رسانه‌ای رئیس‌جمهور، در تاریخ ٢١ دی ١٣٨٨ در برنامۀ «رو به فردا»، دربارۀ کسانی که در روزهای ابتدای بعد از انتخابات در خیابان‌ها تجمع می‌کردند، چنین گفت:

«این‌ها سرمایه‌های نظام و افتخارات ما و افراد باغیرتی هستند که می‌خواهند نظامشان آلوده نباشد اما کسانی برای این‌ها مصداق‌های دروغین به‌وجود آوردند.»

باید توجه کرد که آقایان موسوی و کروبی نام‌زدهای تأیید صلاحیت‌شده بودند و با توجه به اصل ١١۵ قانون اساسی این تأیید صلاحیت به این معنی است که شورای نگه‌بان اعلام کرده است که این افراد «ایرانی‌الاصل‌، تابع ایران‌، مدیر و مدبر، دارای حسن سابقه و امانت و تقوا، مؤمن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور» هستند.

پس چه‌گونه می‌توان کسی را محکوم کرد در حالی که به استناد گفته‌های چنین شخصیت‌هایی باور کرده که انتخابات یک «شعبده‌بازی» بوده و «آراء به‌طرز مضحکی مهندسی شده است»؟ آیا عمل او دفاع از قانون و انتخابات سالم محسوب نمی‌شود؟

به عقیده من اشکال این‌جاست که بخواهیم چنین مردمی را با نام‌زدهای مدعی تقلب به یک شکل مورد بازخواست قرار دهیم؛ من پاسخی که به آن اشاره کردم را برای مردم معترض می‌پذیرم ولی طبیعتاً از آقایان موسوی و کروبی و افراد به‌نام دیگر از بزرگان سیاسی کشور که خود رأساً مدعی وقوع تقلب شدند چنین پاسخی پذیرفته نیست.

لازم است تکرار کنم که موضوع وب‌لاگ من این مقاله است:

برای دریافت مقاله اینجا را با موشواره بفشارید!

 

نویسنده : امید نقشینه ارجمند - ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٢٠
نظرات ()    |   لینک ثابت    |   تگ مدعیان تقلب


Powered By Persianblog.ir - Designed By Payam salami pargoo